Γράφει ο Κ. Κρανιάς
Η επιστροφή
Νάμαστε και πάλι κοντά σας. Μετά την καλοκαιρινή ραστώνη στην αγαπημένη μας πατρίδα γυρίσαμε στα γνωστά μας λημέρια. Με γεμάτες τις μπαταρίες από ελληνικό οξυγόνο και παραφουσκωμένες κοιλίτσες με παραπανίσια κιλά από γαστρονομικές απολαύσεις και βραδινά ξεφαντώματα αποχαιρετήσαμε τον γαλανό ουρανό, την αλμύρα της θάλασσας και τα πάτρια εδάφη και ήλθαμε κοντά σας. Τα κιλά τα βάζεις εύκολα, το ζήτημα είναι πως τα βγάζεις. Η αλήθεια είναι ότι λόγω κρίσης περιμέναμε κάπως διαφορετικά τα πράγματα. Εν αντιθέσει, ιδίως τα βράδια ακόμα και μετά τις μεταμεσονύχτιες ώρες τα κέντρα ήταν γεμάτα. Οι προσκλήσεις από συγγενείς και φίλους ήταν στην ημερησία διάταξη. Το βραδινό φαγοπότι ήταν πιεστικό, επιτακτικό, αφόρητο. Είναι ένα θέμα που μας απασχόλησε αρκετά και στην αρχή το αντιμετωπίζαμε με τρόμο, αλλά σιγά-σιγά το συνηθίσαμε. Η καθημερινή επωδός και εξαγγελία μεταξύ μας ήταν, «δεν βαριέσαι ένας μήνας είναι θα περάσει. Όταν με το καλό γυρίσουμε στο Τορόντο θα πέσουμε στην δίαιτα και έχει ο Θεός». Όμως δεν θέλουμε να σας παρασύρουμε στα γαστρονομικά μας, Έχουμε πολλά να πούμε μια και η τηλεσκοπική μας κάμερα συνέλαβε ενδιαφέροντα θέματα. Πριν ξεκινήσουμε με πολλά καλά και αρνητικά που είδαμε θα κάνουμε μια μικρή παρένθεση για να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας.
Το μεγαλούργημα του υπερτάτου
Στο μικρό χρονικό διάστημα της γήινης παρουσίας μας, στον μάταιο αυτό κόσμο, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε αρκετά κράτη. Όσα μέρη κι αν γυρίσαμε, όσους τόπους κι αν γνωρίσαμε, όσα λιμάνια κι αν περάσαμε, όσες Κίρκες κι αν συναντήσαμε, ποτέ δεν αισθανθήκαμε το λαμπερό ελληνικό φως της μάνας γης. Ένα φως που ακτινοβολεί στα πέρατα του κόσμου και καταυγάζει όλη την ανθρωπότητα. «Πυρσός λαμπρός του υπερτάτου φοροδείκτου» ψιθυρίζει ο Εμπειρίκος μπροστά στο υπερθέαμα. Σαν θαύμα αντιστέκεται η Ελλάδα. Η Ελλάδα του Χατζηδάκη, Θεοδωράκη, Ρίτσου, Παπαδόπουλου και άλλων τραγουδοποιών που την έντυσαν με πέπλα μυστηρίου και άπειρα μυροβόλα άνθη μεθυστικής απόλαυσης. Εκεί χαίρεσαι να απολαμβάνεις την ανατολή του ήλιου. Το διαυγές μαστίγωμα της ακτινοβολίας του. Το βάφτισμα στα καταγάλανα νερά της και το απαλό χάδι του ήλιου στο μαυρισμένο σώμα σου. Είναι Θεού δώρο να ξυπνάς το πρωί με την Πούλια, να γεμίζεις τα πνευμόνια σου με την αύρα της θάλασσας, να αγναντεύεις από το μπαλκόνι σου τον Όλυμπο, να γλιστράς σαν χέλι κολυμπώντας στα γαλανά νερά της και του Αυγερινού να τα πίνεις με τους φίλους σου. Να χάνεις μεν το νήμα, αλλά να βρίσκεις πάντα τον μίτο της Αριάνδης στην απόλαυση του ύπνου σου. Θαύμα η Ελλάδα. Λυτρωτική και αγέρωχη, παρά τα δεινά της.
Μας αγκαλιάζει όλους και μας προσκαλεί κοντά της. Είναι δύσκολο για μας να περιγράψουμε σε λίγες γραμμές το μεγαλείο της. Την έχουν υμνήσει ποιητές, λογοτέχνες, ακαδημαϊκοί και θαυμαστές της. Είναι μάνα, αδελφή, επίσημη αγαπημένη. Είναι η υπερτάτη του κάλους. Είναι το προπύργιο της ελευθερίας. Μάρτυρες θυσιάστηκαν για χάρη της. Ρήγας Φεραίος, Μαντώ Μαυρογένους, ο δολοφονημένος από φθονερούς συμπατριώτες μας Καποδίστριας, ο πυρπολητής Μιαούλης, ο προδομένος Κολοκοτρώνης, οι ήρωες του 40, οι Σουλιώτισες, οι Μεσσολογγίτες, οι απλοί ξεχασμένοι ήρωες που μας την παρέδωσαν, αλώβητη, μαρτυρική και ελεύθερη. Άσχετα αν σήμερα μερικοί ασελγούν στο σώμα της. Ίσως γι αυτό θλιβόμαστε για την τωρινή κατάντια της. Στο κατρακύλισμά της γιγαντώνει μέσα μας ο θυμός, η οργή και η αγανάκτηση. Αφήστε τη ήσυχη λέμε στους συμπατριώτες μας. Αφήστε το μεγαλούργημα του υπερτάτου να φωτίζει εσαεί την ανθρωπότητα. Σας ευχαριστούμε.
Αυτοί που έφυγαν
Γυρίσαμε με καύσωνα από την Ελλάδα στις 30 Αυγούστου και πέσαμε στην πιο ζεστή μέρα του καλοκαιριού στον Καναδά, με θερμοκρασία 38 βαθμούς. Όμως ο καύσωνας είναι ένα φυσικό φαινόμενο που έρχεται και παρέρχεται. Όπως ερχόμαστε και φεύγουμε όλοι μας. Τον χρόνο του παντοτινού ταξιδιού δεν τον γνωρίζει κανείς μας. Πριν καλά, καλά καταλαγιάσουμε σπίτι μάθαμε ότι έφυγαν για πάντα από κοντά μας τρία επώνυμα άτομα. Πρώτη μας άφησε χρόνους η Κική Μανιατάκου. Η Κική ήταν μια δυναμική γυναίκα που γέμισε την παροικία με την πολυσχιδή της δράση. Ήταν η πρώτη που μας έκανε επίσημη πρόταση στα πρώτα δημοσιογραφικά μας βήματα να γράφουμε στην εφημερίδα που τότε είχε αγοράσει από τον Κωστή. Χατζηκωστή και Τάσο Μιλιώνη. Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι η ηγετική της φυσιογνωμία και η επιχειρηματική της δραστηριότητα τάραξε τα νερά της παροικίας και άφησε πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Μετά ήλθε η σειρά του πρώην προέδρου της Ελληνικής Κοινότητας Χρήστου Αντωνίου. Έκανε κι αυτός το μακρινό ταξίδι και έφυγε από κοντά μας. Ήταν ένας πράος και καλόβολος χαρακτήρας που μόνο καλά λόγια έχουμε να πούμε.
Τελευταία η αποδημία εις Κύριο του γνωστού οδοντιάτρου Δημήτρη Καραγιαννίδη μας συγκλόνισε ακόμα περισσότερο μια και συνεργαστήκαμε μαζί του. Μικραίνει κάθε τόσο και λιγάκι η η παροικία μας και οι απώλειες από εκλεκτά παιδιά της την φτωχαίνουν ακόμα περισσότερο..
Τον Δημήτρη τον θυμόμαστε όρθιο, ευθυτενή, δυνατό, αθλητικό, πρόσχαρο και παρορμητικό. Σωστό οικογενειάρχη με μεγάλη οικογένεια και πολλά εγγόνια. Έσφυζε από ζωή πριν καθηλωθεί στο κρεβάτι και ήταν για μας σαν πατέρας, αδελφός και συμβουλάτορας. Προσπαθούσε πάντα να μας κατευθύνει στις ηθικές αξίες της ζωής και η βαθιά Χριστιανική του πίστη του προσέδιδε τη μορφή του οσιομάρτυρα. Θα μας λείψεις πολύ Δημήτρη. Αιωνία σου η μνήμη.
Απίστευτο και όμως ελληνικό: 500 «συνταξιούχοι» ηλικίας άνω των…110 ετών!
‘Όταν βρίσκεσαι στην Ελλάδα δεν πλήττεις ποτέ. Όλο και κάποιο «συγκλονιστικό» νέο ανακαλύπτεις καθημερινά που κατατάσσει την γενέτειρα σε χώρα παραδοξοτήτων.
Σύμφωνα με τα αποκαλυπτικά νέα που ανακοίνωσε ο υφυπουργός Εργασίας εκτός από τους χιλιάδες πεθαμένους που οι συγγενείς τους εξακολουθούν να παίρνουν την σύνταξη, στην Ελλάδα των θαυμάτων υπάρχουν και 8.500 «συνταξιούχοι» υπεραιωνόβιοι. Μάλιστα οι 500 από αυτούς είναι άνω των 110 ετών! Ήδη έχει ασκηθεί ποινική δίωξη από την εισαγγελία και με την βοήθεια της Ασφάλειας αναζητούνται τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Αν πράγματι βρίσκονται εν ζωή ή έχουν αποβιώσει ουδείς γνωρίζει. Ελλάς το μεγαλείο σου!
Απίστευτο και όμως Ελληνικό: Άφεση αμαρτιών σε
γιατρό (ιερέα) που έκλεβε τα ασφαλιστικά ταμεία
Γιατρός (ιερέας) έκοβε συνταγές και σε πεθαμένους και σε συνεργασία με φαρμακοποιό εισέπραττε τα ασφάλιστρα από τα ασφαλιστικά ταμεία. Στις περισσότερες από τις ψευδείς συνταγές που εξέδιδε αναγράφονταν πανάκριβα φάρμακα συγκεκριμένων εταιρειών. Οι μίζες μεγάλες και τα κέρδη γιατρού και φαρμακοποιού τεράστια. Σύμφωνα με τους επιθεωρητές ελέγχου μόνο τον μήνα Απρίλιο και Μάιο το δίδυμο εισέπραξε από τα ταμεία 35.000 ευρώ. Στην κατάθεσή του ο γιατρός παραδέχθηκε ότι δική του ήταν η σφραγίδα και οι ιατρικές συνταγές που υπέγραφε. Ο συγκεκριμένος γιατρός τέθηκε σε αργία και του ασκήθηκε ποινική δίωξη. Η διοικητική του αρχή που είναι το Νοσοκομείο Κιλκίς όπου υπάγεται, έχει διαβιβάσει το φάκελό του στο πλημμελειοδικείο Κιλκίς για τα περαιτέρω. Αμ δε. Στις 3 Αυγούστου ενεστώτους έτους το διοικητικό εφετείο Θεσσαλονίκης με απόφασή του ακύρωσε την πειθαρχική ποινή αργίας που του είχε υποβάλει το Νοσοκομείο Κιλκίς Το σκεπτικό της απόφασης στηρίχθηκε σύμφωνα με πληροφορίες του ρεπορτάζ στο ότι ο γιατρός επικαλέστηκε σοβαρούς λόγους υγείας και στο γεγονός ότι είχε άριστες σχέσεις με τον οικουμενικό Πατριάρχη (καθότι και ιερέας) Βαρθολομαίο! Μετά την απόφαση του εφετείου ο γιατρός επανήλθε στην ίδια ακριβώς θέση ( για να κλέβει κατ’ ημάς το ελληνικό κράτος νομίμως πλέον)! Να δούμε τι άλλο θα ακούσουμε ακόμα.
Ιερές απάτες…
Υπεξαγωγή εγγράφων, πλαστογραφία με χρήση της υπογραφής του αρχιεπισκόπου και του πρώην αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου Κύριλλου και απάτη με ιδιαίτερη μεγάλη ζημιά, δεν είναι λίγο πράγμα όταν γίνονται στην Εκκλησία.
Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος ενημέρωσε τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου για την υπόθεση που απασχολεί εδώ και δύο εβδομάδες όσους εργάζονται στο κτήριο της Μονής Πετράκη. Όπως είπε ο Ιερώνυμος, έχει υποβληθεί μήνυση «κατά παντός υπαιτίου», ενώ θα ξεκινήσουν και πειθαρχικές ανακρίσεις. Εκείνο που προκαλεί σε πολλούς απορία και σε κάποιους άλλους τα γέλια, είναι ο τρόπος με τον οποίο προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, ώστε να μην επαναληφθεί. Τι έκαναν; Απαγόρευσαν τη χρήση USB στα γραφεία της Ιεράς Συνόδου. Τα USB είναι εκείνα τα μικρά αντικείμενα με τα οποία μπορείς να μεταφέρεις δεδομένα από τον ένα υπολογιστή στον άλλο. Την επόμενη φορά είναι πιθανόν να απαγορεύσουν τη χρήση φωτοτυπικών! Σας κουράσαμε όμως με τις ελληνικές απάτες καιρός να προσφέρουμε και κάτι πιο ευχάριστο.
Κραυγές και Ψίθυροι..
Μια μέρα, ένας σοφός Ινδιάνος έκανε την παρακάτω ερώτηση στους μαθητές του:
-“Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;”
-»Γιατί χάνουν την ηρεμία τους» απάντησε ο ένας.
-»Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν παρότι ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;»
ξαναρωτά ο σοφός.
-»Ξεφωνίζουμε, όταν θέλουμε να μας ακούσει ο άλλος» είπε ένας άλλος μαθητής
Και ο δάσκαλος επανήλθε στην ερώτηση: «Μα τότε δεν είναι δυνατόν να του μιλήσει με
χαμηλή φωνή;
Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά.. καμιά δεν ικανοποίησε τον δάσκαλο..
«Ξέρετε γιατί ουρλιάζουμε κυριολεκτικά όταν είμαστε θυμωμένοι;
Γιατί όταν θυμώνουν δυο άνθρωποι, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ..
και για να μπορέσει ο ένας να ακούσει τον άλλο θα πρέπει να φωνάξει δυνατά,
για να καλύψει την απόσταση..
Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά θα πρέπει να φωνάξουν για
ν’ ακουστούν.
Ενώ αντίθετα τι συμβαίνει όταν είναι ερωτευμένοι; Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνήσουν,
κάθε άλλο, μιλούν σιγανά και τρυφερά..
Γιατί; Επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ- πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους
είναι ελάχιστη. Μερικές φορές είναι τόσο κοντά που δεν χρειάζεται ούτε καν
να μιλήσουν… παρά μονάχα ψιθυρίζουν.
Και όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να
μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχθούν. Έτσι συμβαίνει όταν δυο άνθρωποι που
αγαπιούνται πλησιάζουν ο ένας προς τον άλλον.
Στο τέλος ο Σοφός είπε συμπερασματικά:
«Όταν συζητάτε μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μην λέτε λόγια
που σας απομακραίνουν, γιατί θα φτάσει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο
μεγάλη που δεν θα βρίσκουν πια τα λόγια σας το δρόμο του γυρισμού»





