Γράφει ο Τάσος Θεοδωρίδης

Το τελευταίο βιβλίο του καθηγητή Γιώργου Γκέκα, «Αρώματα και Χρώματα της Ελλάδας: Εντατικά μαθήματα ελληνικότητας» αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της φιλολογικής παραγωγής στην δεύτερη μας χώρα, τον Καναδά. Ο καθηγητής Γιώργος Γκέκας, πρώτης γενιάς ελληνοκαναδός, εμφυτευμένος στη κουλτούρα του κάποτε αγγλοσαξωνικού Καναδά (τώρα πολυ-πολυτισμικού μωσαϊκού), τα καταφέρνει αρκετά καλά να παρουσιάσει ένα «εμπεριστατωμένο» αλμανάκ ελληνικότητας που θα ενθουσιάσει όλους τους φανατικούς του αρχαιοελληνικού ιδεώδους και οχι μόνο. Ο πανεπιστημιακός καθηγητής κατάφερε να μαζέψει σε ένα τόμο τα περισσότερα του συγγράματα και διαλέξεις με στόχο να «εμφυτεύσει» όπως ο ίδιος εξηγεί, ψήγματα ελληνικότητας στα παιδιά της νέας γενιάς και τους φιλέλληνες. Αυτός ο «τσελεμεντές» της ελληνικής κουλτούρας πιστεύουμε πως εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο γράφτηκε, δηλαδή, να δώσει μια «ολοκληρωμένη» εικόνα γι αυτό που θεωρούμε «ελληνικότητα» σε ένα εγχειρίδιο εύχρηστο και βατό στην κατανόηση.

Πέρα από αυτό, και αφού ξεκαθαρίσαμε πως ο συγγραφέας του βιβλίου αυτού δεν απαιτεί ιδιαίτερα εύσημα για την πρωτοτυπία των θεμάτων του, θα πρέπει να σταθούμε και να επαινέσουμε τη στάση του κ. Γκέκα που αποφάσισε να αφιερώσει όλα τα έσοδα από την πώληση του βιβλίου στην Ελληνική Κοινότητα.  Πιστεύουμε πως αυτή η απόφαση του καθηγητή, αν μη τι άλλο, του αναγνωρίζει το δικαίωμα να λέγεται ο ίδιος φιλέλληνας και χαμηλών τόνων εθελοντής. Δεν υπάρχουν πολλά άτομα στις μέρες μας που να οργανώνουν ένα πρότζεκτ τόσο χρονοβόρο και επίπονο και να το αφιερώνουν στην Ελληνική Κοινότητα, χωρίς να περιμένουν ιδιαίτερες απολαυές για τον εαυτό τους.

Γνωρίζουμε πως η πρόσφατη πορεία του κ. Γκέκα μέσα από το πηδάλιο της Ελληνικής Κοινότητας ήταν τρικυμιώδης, αν θα πρέπει να την περιγράψουμε με ήπιους τόνους. Ωστόσο, η προσφορά των εσόδων του βιβλίου του καθηγητή στην Ελληνική Κοινότητα, ανεξάρτητα από το αν του φέρθηκε καλά ή όχι ο ελληνισμός στην πρόσφατη περιπέτεια του στα κοινά (και αντίθετα, αν αυτός φέρθηκε καλά στον ελληνισμό) αποτελεί ένα γεγονός άξιο μνείας και επαίνου.

Ο καθηγητής κ. Γκέκας μας έδωσε το καλύτερο ‘crash course” ελληνικότητας με την πράξη του: Δεν κράτησε καμία κακία για κανένα αλλά αντίθετα έδειξε τι θα πεί μεγαλοψυχία και πατριωτισμός ενός αφοσιωμένου εθελοντή.

Ένα μπράβο και καλή συνέχεια!

Γιατί δεν θα διαβάσετε κάτι τέτοιο στον τύπο!

Γράφει ο Χρήστος Μαγγούτας, Τορόντο Καναδά

Αν δείτε τέτοια είδηση μην την πιστέψετε. Στον ύπνο σας μόνο την είδατε ή σε παραίσθηση και πρέπει να μιλήσετε με τον ψυχολόγο σας. Ο Άκης Τζοχατζόπουλος δεν πρόκειται να πάει ποτέ φυλακή και η περιουσία του δεν πρόκειται ποτέ να δημευθεί. Μπορεί να γίνει κάποιο τρικ, να χάσει κάποια από τις βίλες που έχτισε από τις μίζες στο στρατιωτικό υλικό που παράγγελνε ως υπουργός Εθνικής Άμυνας (ή Εθνικής Προδοσίας), αλλά τίποτα πιο συναρπαστικό δεν πρόκειται να συμβεί.

Ο Άκης (λίγο αστείο όνομα για υπουργό Άμυνας, αλλά ας το ξεπεράσουμε αυτό) ξέρει τόσα πολλά για κάθε στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που μπορεί, αν αποφασίσουν να τον «θάψουν», να πάρει μαζί του στον τάφο του το μισό «κίνημα» — μη εξαιρουμένου και του αρχηγού του, του Γιώργου Παπανδρέου. Είναι τυχαίο ότι αυτός που κατηγορείται για τις περισσότερες καταχρήσεις στο ΠΑΣΟΚ, ήταν υποψήφιος για πρόεδρος του κόμματος; Αν εμείς οι αδέσμευτοι δημοσιογράφοι ξέρουμε έστω ένα 5% από το τι συνέβαινε στο ΠΑΣΟΚ (ή στη Νέα Δημοκρατία) καταλαβαίνει καθένας πόσα ξέρει ο Άκης. Κι όχι μόνο ο Άκης, αλλά και εκατοντάδες άλλα στελέχη και των δυο κομμάτων εξουσίας.

Καλά είναι τυχαίο ότι οι υποθέσεις Τζοχατζόπουλου, Μαντέλη και δεκάδων άλλων είναι γνωστές από το 1998; Αν ήταν οι μόνοι αμαρτωλοί, το κόμμα τους θα έπαιρνε την κεφαλήν τους επί πίνακι, θα έκανε κάθαρση και θα τελείωνε η υπόθεση σε μερικούς  μήνες. Το ότι 12 χρόνια αργότερα συζητούμε γι’ αυτούς σημαίνει ότι οι απ’ έξω τρέμουν πιο πολύ από τον Άκη ή το Μαντέλη.

Τι να πούμε για τα παιδιά που έμεναν σε γκαρσονιέρες στην Κυψέλη και στα Κάτω Πατήσια ως το 1980 και μια δεκαετία αργότερα μετακόμισαν σε βίλες στην Εκάλη; Για το γνωστό και μη εξαιρετέο κ. Κατσιφάρα που δεν είχε πού την κεφαλήν κλίναι στο Τορόντο, αλλά δέκα χρόνια αργότερα είχε αρκετά κεφάλαια  για να δανείσει ένα τεράστιο ποσό στον αρχηγό και φίλο του Ανδρέα Παπανδρέου για να καλυφθεί τυπικά η αγορά της ροζ βίλας. Μίλα στον Τορόντο για Κατσιφάρα ή στην Ευρώπη για Τζοχατζόπουλο και θα μάθεις την αλήθεια. Αλλά αν τα βάλει μαζί τους το κόμμα, το συνέτριψαν με μια κίνηση, γιατί ξέρουν για τον καθένα από ιδρύσεως κόσμου κάθε λεπτομέρεια.

Από καιρό σε καιρό οι ηγέτες κάνουν μερικές κινήσεις αποκεφαλισμού κάποιων στελεχών. Μην τους πιστεύετε, εικονική πραγματικότητα είναι, παιχνίδι στημένο για τις μάζες και τίποτα άλλο. Το πραγματικό σκηνικό θα ήταν: φυλακή, δήμευση της περιουσίας για κάποιον που ήταν καταχραστής, πρόδωσε το κόμμα, ζημίωσε το λαό. Είδατε έστω έναν πολιτικό να τιμωρηθεί για δισεκατομμύρια που λείπουν από το δημόσιο ταμείο, — που δεν τα πήρε βέβαια, ούτε μπορούσε να τα πάρει, ο συνταξιούχος και ο μεροκαματιάρης, αλλά τώρα πρέπει να τα πληρώσει; Δεν είδατε, ούτε θα δείτε. Ο Καραμανλής εκλέχτηκε ανεμίζοντας το γιαταγάνι της τιμωρίας για το αμαρτωλό ΠΑΣΟΚ, το Χρηματιστήριο, το Κτηματολόγιο, τα Ολυμπιακά έργα. Ούτε μια σταγόνα αίματος δε χύθηκε.

Στη χειρότερη  περίπτωση όταν ένα κόμμα ζοριστεί διαγράφει κάποιο στέλεχός του. Ουσιαστικά του λέει: «Καλά έφαγες, καλά ήπιες, αλλά το παράκανες, οφείλω να κάνω ότι δε σε ξέρω», ενώ πραγματικά θα έπρεπε να του πει: «Δε θα σε αφήσω σε χλωρό κλαρί αν δεν επιστρέψεις στο λαό όσα του έκλεψες». Αυτό είναι επιστημονική φαντασία για τα ελληνικά κόμματα εξουσίας, όπου η αρχή φαίνεται να είναι: «Φάε όσο μπορείς, αλλά πρόσεχε μη σε πιάσουν με τη γίδα στον ώμο γιατί τότε με λύπη μου θα αναγκαστώ να σε …διαγράψω!»

Αν πρόκειται να γεμίσουν οι φυλακές δε θα είναι από Άκηδες ή Μαντέληδες ή Ρουσόπουλους. Θα είναι από άλλους μικρο-απατεώνες που ρήμαξαν κι αυτοί τον κοσμάκη, όπως γιατροί στην Πάτρα, εφοριακοί, μεσαίοι επιχειρηματίες, που όμως έδρασαν μεμονωμένα όχι ως μέρος μιας οργανωμένης πολιτικής απάτης, άρα είναι ουσιαστικά απροστάτευτοι. Φυσικά δε μιλάμε για τους μεγάλους κεφαλαιοκράτες, αυτοί ρυθμίζουν τους πολιτικούς, δε ρυθμίζονται από αυτούς, είναι οι μεγαλομέτοχοι της Τροϊκοκρατίας.

Αν λοιπόν δείτε ότι ο Τζοχατζόπουλος ή ο Μαντέλης ή ο Ρουσόπουλος ή ο Μαγγίνας μπήκαν φυλακή, καλύτερα να τρέξετε γρήγορα είτε στον οφθαλμίατρό σας ή ακόμα πιο σίγουρα στον ψυχίατρό σας. Το πρόβλημα είναι δικό σας και πρέπει να φροντίσετε την υγεία σας πριν είναι αργά. Εσείς κινδυνεύετε, οι άλλοι θα είναι μια χαρά νυν και αεί.

Όπως το 1998 έτσι και το 2018 θα συζητάμε θεωρητικά για τον Άκη, το Ρουσόπουλο και δεκάδες άλλους για να περνάει η ώρα μας.

Είμαι κι εγώ ένας άπιστος Θωμάς. Αν δε δω κάποιον πολιτικό να μπαίνει στη φυλακή, την περιουσία του να δημεύεται, αν δε δω το βίντεο εκατό φορές για να σιγουρευτώ ότι δεν ονειρεύομαι, όχι δε θα πιστέψω κανένα Γιώργο ή Κώστα για την τιμιότητά του ή ότι εργάζεται για το καλό του λαού. Ως τότε θα έχω κάθε δικαίωμα να πιστεύω το αντίθετο γι’ αυτούς, γιατί αυτό έχουν δείξει απαρασάλευτα  οι αρχηγοί των κομμάτων τους επί δεκαετίες.

Chris@Mangoutas.com * www.greekpress.ca

Σημείωση: είχα την «έμπνευση» να γράψω αυτό το σατιρικό ουσιαστικά κείμενο και να το ανεβάσω στο Ιντερνέτ. Τελικά έγινε ο χαμός. Μόνο σε μια από τις ιστοσελίδες στο http://ksipnistere.blogspot.com/2010/08/blog-post_2914.html υπήρξαν 25 σχόλια.

By Aristidis Koutinas

Panathinaikos F.C. have recently made their second appearance to Toronto this summer playing a friendly match against European football’s golden boys (at least in the meanwhile) F.C. Internazionale.  Dubbed the “Clash of the Champions”, the match was a genuinely friendly affair with not much on the line for both sides, other than displaying some quality football for the fans.

In front of a sparse crowd of roughly 17,100 people, Panathinaikos won 3-2 on Tuesday evening courtesy of two goals from French striker Djibril Cisse (13’, 22’) and Sebastien Leto (42’) both whom were very active throughout the match.  Cameroonian star Samuel Eto’o restored Inters faith in the 32^nd minute alongside young prospect and relatively unknown Coutinho (85’) who gave the Nerazzurri fans some hope in the dying minutes.  If one definite positive can be made from the Greek perspective, is that it was a pleasure to see Sotiris Ninis excellent play and technique throughout the match, assisting two Vazeloi goals and arguably the games best player.

Summer friendlies here in Toronto are coming to a close for this season, and it was enjoyable to see such recognizable stars such as Samuel Eto’o, Diego Milito, Sydney Govou and others play when they could have been resting.  Unfortunately the relationship between Toronto and summer friendlies is bittersweet, fans love to see their favourite teams play but in the end we all know which continent fierce and competitive football calls home.  Better book your plane tickets.

Η καταδίκη της Ελλάδας στο δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο επίκεντρο (ανεπίσημων) αντιπαραθέσεων

Γράφει ο Τάσος Θεοδωρίδης

Η

πρόσφατη προσφυγή στο δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάντων δυο πολιτών της Γαλλίας με ελληνική καταγωγή εναντίον της Ελλάδας για την παραβίαση του δικαιώματος του εκλέγειν, έχει ξεσηκώσει ανεπίσημες διαμαρτυρίες από τους «θερμόαιμους πατριώτες» εντός και εκτός της Ελλάδος. Οι μεν ισχυρίζονται πως οι κ. Σιταρόπουλος και Γιακουμόπουλος «το παράκαναν» με την προσφυγή εναντίον της χώρας που τους γέννησε, και πως οι ομογενείς που ζούν σε ξένες χώρες δεν μπορούν να έχουν λόγο για το ποιός βουλευτής θα εκπροσωπήσει ποιόν έλληνα, εφ’ όσον τα συμφέροντά τους είναι στην αλλοδαπή. Απ’ την άλλη, εκατομμύρια ομογενείς, αλλά και μερικοί ομοϊδεάτες τους στην Ελλάδα πιστεύουν πως η Ελλάδα τους «πρόδωσε» με την αθέτηση της υπόσχεσης για ψήφο των ομογενών, αλλά και με την αδυναμία της να εξυπηρετήσει ομογενείς που θέλουν να ψηφίσουν σε πρεσβείες και προξενεία του εξωτερικού.

Πέρα απ’ αυτή την διχαστική τάση που χωρίζει τους έλληνες σε δυο παρατάξεις (όπως πάντα σε ζητήματα καίριας σημασίας), υπάρχει και το ηθικό δίλημμα του «ποίος τον λίθον πρώτος βαλέτω». Οι ομογενείς έχουν εδώ και πολλά χρόνια πεισθεί πως η Ελλάδα τους έχει εγκαταλείψει στη μοίρα τους, δεν τους δείχνει τον τρόπο να την βοηθήσουν είτε υλικά είτε ηθικά και ενώ στο παρελθόν τους χρειαζόταν για ψηφοθηρικούς λόγους (τα κόμματα ναύλωναν «καραβάνια» για να επιστρέψουν στην Ελλάδα την περίοδο των εκλογών) τώρα δεν τους δίνουν σημασία. Ακόμη και οι πρόσφατες υποσχέσεις των πολιτικών για την ψήφο του Αποδήμου φαίνεται πως ήταν μόνο λόγια και για δημιουργία εντυπώσεων. Οι ομογενείς παρ’ όλο που νιώθουν την αδικία και εμπαιγμό στο πετσί τους, ωστόσο έχουν ηθικούς ενδοιασμούς στο θέμα της «καταγγελίας» της χώρας που τους γέννησε. Ποιός θα βρεθεί να «στήσει την Ελλάδα στον τοίχο» ώστε τουλάχιστο κάποιο ανώτατο όργανο να της «βάλει μυαλό» και να σταθεί στο ύψος των υποχρεώσεών της; Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ποιός ομογενής θα μπορέσει να καταγγείλει την Ελλάδα για παραβίαση των δικαιωμάτων των ομογενών (δικαίωμα του εκλέγειν) ώστε να κριθεί αυτή η αντισυνταγματικά παράνομη πράξη και ανήθικη;

Να που βρέθηκαν δυο ομογενείς, που μπόρεσαν να ξεπεράσουν τις ενοχές που επιφέρει μια τέτοια απόφαση και να μας βγάλουν από την δύσκολη θέση και δίλημα του πως να «προδώσουμε» την γενέτειρα. Με την καταδίκη της η Ελλάδα στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  ανοίγει ο δρόμος για μια σειρά ενεργειών που θα φέρουν την Ελλάδα στον αστερισμό των κρατών που εφαρμόζουν το διεθνές δίκαιο, την ισότητα στην αντιμετώπιση των πολιτών και την απότιση δικαιοσύνης όπου πρέπει. Ευτυχώς που βρέθηκαν οι δυο ομογενείς και «φορτώθηκαν» πάνω τους το σταυρό του μαρτυρίου των ενοχών, και των αμφιβολιών για την ορθότητα ή μη της πράξης τους και μας γλύτωσαν από την δύσκολη θέση να το κάνουμε (ή να αποφασίσουμε να το κάνουμε) εμείς.

——————Ακολουθεί η ανακοίνωση της καταδίκης στα αγγλικά—————————————————————-

Press release issued by the Registrar

Chamber judgment

Sitaropoulos and Giakoumopoulos v. Greece (application no. 42202/07)

GREEK EXPATRIATES’ INABILITY TO VOTE IN NATIONAL ELECTIONS BREACHED CONVENTION

By a majority

Violation of Article 3 of Protocol No. 1 (right to free elections)

to the European Convention on Human Rights

Principal facts

The applicants, Nikolaos Sitaropoulos and Christos Giakoumopoulos , are Greek nationals who were born in 1967 and 1958 respectively and live in Strasbourg, where they are officials of the Council of Europe.

In a fax dated 10 September 2007 to the Greek Ambassador in France, the applicants, being permanent residents in France, expressed the wish to exercise their voting rights in France for the Greek parliamentary elections.

The Ambassador replied that their request could not be granted “for objective reasons”, namely the absence of the legislative regulation that was required to provide for “special measures … for the setting up of polling stations in Embassies and Consulates”.

As a result, the applicants could not exercise their voting rights in the elections of 16 September 2007.

Complaints, procedure and composition of the Court

Relying on Article 3 of Protocol No. 1 the applicants complained that they had been unable to exercise their right to vote at their place of residence, as they were living abroad.

The application was lodged with the European Court of Human Rights on 20 September 2007.

Judgment was given by a Chamber of seven judges, composed as follows:

Nina Vajić (Croatia), President,

Anatoly Kovler (Russia),

Elisabeth Steiner (Austria),

Khanlar Hajiyev (Azerbaijan),

Dean Spielmann (Luxembourg),

Sverre Erik Jebens (Norway), Judges,

Spyridon Flogaitis (Greece), ad hoc Judge,

And also Søren Nielsen, Section Registrar.

Decision of the Court

Article 51 § 4 of the Greek Constitution (“Article 51 § 4”), a provision that was adopted in 1975 and restated when the Constitution was revised in 2001, authorised the legislature to lay down the conditions for the exercise of voting rights for expatriate voters.

Whilst the applicants could always have gone to Greece in order to vote, the de facto obligation to travel considerably complicated the exercise of their right because it entailed expenses and disturbance to their professional and family life.

Article 3 of Protocol No. 1 to the European Convention on Human Rights did not require States to secure voting rights in parliamentary elections for voters living abroad. However, the Greek constitutional provision in question (Article 51 § 4) could not remain inapplicable indefinitely, otherwise its content and the intention of its drafters would be deprived of any normative value. Thirty-five years after it was adopted, the legislature had still not rendered that provision effective. In addition, whilst a bill of February 2009 entitled “Exercise of the right to vote in parliamentary elections by Greek voters living abroad” indicated an intention to legislate on the matter, the Court noted that it had been put before Parliament eight years after the last revision of the Constitution. In addition, since that bill had failed in April 2009, no fresh initiative had been taken.

The lack of legislative implementation in respect of expatriates’ voting rights was likely to constitute unfair treatment of Greek citizens living abroad – especially at a significant distance – in relation to those living in Greece, contrary to the Council of Europe’s texts urging member States to enable their non-resident citizens to participate to the fullest extent possible in elections . On the basis of a comparative study of the domestic law of 33 member States of the Council of Europe, the Court observed that the vast majority (29) had implemented procedures for that purpose , and concluded that Greece fell below the common denominator in such matters.

The Court reiterated that the European Convention on Human Rights was intended to guarantee not rights that were theoretical or illusory but rights that were practical and effective. It emphasised that it was more demanding concerning the “active” aspect – restrictions on voting rights – than the “passive” aspect – the right to stand for election – of Article 3 of Protocol No. 1, and that Greece could not rely on the broad margin of appreciation usually afforded to States in such matters under that provision.

Therefore, the absence for over three decades of effective measures to enable Mr Sitaropoulos and Mr Giakoumopoulos to exercise their right to vote in national elections from their place of residence had breached the right to free elections. The Court found, by five votes to two, that there had been a violation of Article 3 of Protocol No. 1.

Just satisfaction

Under Article 41 the Court held that the finding of a violation constituted in itself just satisfaction for the non-pecuniary damage suffered and that Greece had to pay Mr Sitaropoulos and Mr Giakoumopoulos 2,000 euros jointly for costs and expenses.

Separate opinions

Judges Spielmann and Jebens expressed a joint partly dissenting opinion. Judges Vajić and Flogaitis each expressed a dissenting opinion. These opinions are annexed to the judgment.

The European Court of Human Rights was set up in Strasbourg by the Council of Europe Member States in 1959 to deal with alleged violations of the 1950 European Convention on Human Rights

Το δεύτερο κείμενο που φιλοξενούμε σήμερα είνα μια κραυγή αγανάκτησης ενός ποιητή συμπάροικου, του Βασίλη Αθανασίου που είναι χαρακτηριστικό των ανάλογων συναισθημάτων μας για τη δεινοπαθούσα πατρίδα μας. Ο κ. Αθανασίου με την γνωστή αμεσότητα της σκέψης του και τον κοφτό του λόγο περιγράφει με λιτές εκφράσεις την «αθλιότητα» που επικρατεί στην Ελλάδα και την έχει φέρει σ’αυτό το σημείο. Η «ποίηση» του Αθανασίου σκοπό έχει να αφυπνίσει τη συνείδησή μας που την έχουν αποκοιμήσει λογής λογής αθλιότητες τις οποίες παρακολουθούμε εκ το μακόθεν ανήμποροι να πολεμήσουμε και να εξαφανίσουμε.                                                       Τ.Θ

Διότι αθλιότης είναι η κραταιά οικονομική και ηθική χρεοκοπία της χώρας.

Διότι αθλιότης είναι το να αποκρύπτεις και να διαιωνίζεις τους λωποδύτες και κλέπτες της πατρίδος.

Διότι αθλιότης είναι να σπέρνεις τον πανικό τάχα μου, πως η χώρα απειλείται τσεπώνοντας για δεκαετίες κρυφίως τα περισσεύματα των στρατιωτικών δαπανών.

Διότι αθλιότης είναι το να μην ξεποστέλνεις στον Καιάδα ασπόνδυλους Νενέκους, που κυβέρνησαν την χώρα.

Διότι αθλιότης είναι η λωβοτόμηση του –ούτως ή άλλως- ραγιαδοποιημένου ψηφοφόρου.

Διότι αθλιότης είναι η αδικαίωτη μνήμη, για όσους δίχως ίχνος ιδιοτέλειας χαθήκανε για την ακεραιότητα της Πατρίδος (λέγε με Μαντώ).

Διότι αθλιότης είναι να έχεις έναν λαό με αξιοζήλευτη libido και να τον έχεις παραλύσει ηθικοπνευματικά.

Διότι αθλιότης είναι να τραυματίζεις ανεπανόρθωτα έναν ασίκη λαό, που αντί να γελά σαν παιδί και να ονειρεύεται, αυτός κάθε τρις και κάτι, προσδοκεί….ανάσταση νεκρών!

Διότι αθλιότης είναι να μην παίρνεις απ’ το χέρι τους παίδες, για να τους ανεβάσεις στους Δελφούς και στον Όλυμπο.

Διότι αθλιότης είναι όταν τους σπρώχνεις στα ανώφελα συμπλεγματικά εξομολογητήρια της υλόφρονης πονηροκάστας.

Διότι αθλιότης είναι όταν δέκα χιλάδες φιλόλογοι, δεν κάνουν έναν Καβάφη.

Διότι αθλιότης είναι να σιωπούν οι άριστοι και να κορυβαντιούν οι ξεγάνωτοι.

Διότι αθλιότης είναι όταν πας ανιστόριτος –που διόλου τυχαία- άρχει στο Υπουργείο….Παιδείας και που επιμελώς αποφεύγει να θίξει διωγμούς και σφαγές των Ελλήνων του Πόντου από τους Νεότουρκους.

Διότι αθλιότης είναι που ουδείς χρισμένος-χεσμένος παραιτείται στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.

Διότι αθλιότης είναι όταν η Ελληνική ιστορία μονίμως πάσχει από αμνησία.

Διότι αθλιότης είναι η ύπουλη αυτοχειρία της εθνικής συνείδησης των νέων.

Διότι αθλιότης είναι σαν επιτρέπεις να άρχουν οι χλεμπόνες και οι ακάθαρτοι ελέω ονόματος.

Διότι αθλιότης είναι να φαρμακώνεις τον Σωκράτη διακηβεύοντας το μέλλον σου.

Διότι αθλιότης είναι που οι δάσκαλοι αγνοούν το «ο Ιουλιανός εν τοις μυστηρίοις» το «Μαρία Νεφέλη» και τον «Δωδεκάλογο του γύφτου».

Διότι αθλιότης είναι το να μην γνωρίζουν οι Βύρσες της Βουλής-οι άβουλοι το αμήχανον κάλλος και το «στεκάμενο έλος» οι ελόβιοι.

Διότι αθλιότης είναι όταν γονυπετείς στις Βρυξελόφατσες και στις Νατόφατσες των εθνικομηδενιστικών κέντρων εξουσίας.

Διότι αθλιότης είναι σαν διαιωνίζεις την ανεργία και την πνευματική οκνηρία των νέων.

Διότι αθλιότης είναι που σύσσωμα τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης έχουν περιέλθει στην πλέον θανάσιμη κούρσα της συσκότισης και παραπληροφόρησης.

Διότι αθλιότης είναι όταν διδάσκονται γεννέθλια ψεύδη και φλογερές μισαλλόδοξες κουταμάρες.

Διότι αθλιότης είναι που δεν μας επιτρέπεται να υμνήσουμε, όπως υμνούσαν κάποτε οι πρόγονοί μας με το ανδρείο επίγραμμα: «χαίρε Νεοκλείδα, δίδυμον γένος, ών ο μεν υμών Πατρίδα, δουλοσύνης ρύσαθ’, ο δ’ αφροσύνης» (….που ο ένας έσωσε την Πατρίδα από την δουλεία κι ο άλλος από την ανοησία).

Ομιλία του πρώην Γεν. Γραμματέα της Ε.Κ.Τ. κατά την παράδοση της πρώην διοίκησης στη νέα

Του Γιάννη Κακαγιάννη

Δημοσιεύουμε σήμερα την ομιλία του πρώην Γενικού Γραμματέα κ. Γιάννη Κακαγιάννη την οποία εκφώνησε κατά την παράδοση της σκυτάλης της προηγούμενης διοίκησης της Ελληνικής Κοινότητας Τορόντο στο νεοεκλεγέν συμβούλιο του οργανισμού. Πιστεύουμε πως η ομιλία αυτή είναι σημαντική για δυο λόγους: Αποφεύγει να αποδόσει ευθύνες και γεφυρώνει την απόσταση ανάμεσα στην παλιά και τη νέα διοίκηση, δικαιώνοντας έτσι την θέληση των μελών για ομόνοια και συνέχεια στην νέα εποχή αλλαγών για την Κοινότητα. Κατά δεύτερο λόγο, υμνεί τον εθελοντισμό και την αφοσίωση των ελληνοκαναδών στην κοινοτική ιδέα και μας καλεί όλους να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν και να βοηθήσουμε κατά πως ο καθένας μπορεί.  Θεωρούμε τον λόγο του πρώην Γενικού Γραμματέα ως την πιο αισιόδοξη νότα των τελευταίων μηνών στη δύσκολη περίοδο που περνά ο υπερεκατονταετής οργανισμός.                                  Τ.Θ

Αγαπητά μέλη της ΕΚΤ

Είναι πραγματικά δύσκολο να μπορέσει κάποιος να κάνει «αναφορά Γραμματείας» μέσα σε λίγα λεπτά και τα αποτυπώσει δραστηριότητες που εξελίσονται σε καθημερινή βάση.

Η Γραμματεία της ΕΚΤ δεν προβάλλεται γιατί είναι η καθημερινότητα της Οργανισμού. Η Γραμματεία είναι ουσιαστικά υπεύθυνη για το οτιδήποτε διαδραματίζεται στον οργανισμό.  Είναι ο τομέας που προσφέρει υπηρεσίες σε όλα τα τμήματα της ΕΚΤ, έχει την επίβλεψη και ευθύνη όλου του ανθρώπινου δυναμικού της Κοινότητας, την επίβλεψη, διατήρηση και εξέλιξη των Η/Υ και μηχανογράφησης. Παράλληλα είναι ο συντονιστικός κρίκος στο να εντοπιστούν λειτουργικές αδυναμίες  και να δημιουργηθούν οι πρακτικές που θα εξασφαλίζουν την πιο ομαλή λειτουργία των διαφόρων υπηρεσιών που προσφέρει η ΕΚΤ στα μέλη της. Επίσης είναι ο επικοινωνιακός κρίκος του οργανισμού με τα Μεσα Ενημέρωσης της παροικίας.

Στα τελευταία 3 χρόνια έχουν επιγραματικά επιτευχθεί τα ακόλουθα:

• Αλλαγή όλων των Η/Υ με καινούργιους

• Αλλαγή της ιστοσελίδας της ΕΚΤ

• Δημιουργία email server γιά όλους τους υπαλλήλους και συμβούλους του ΔΣ

• Ηλεκτρονική αρχειοθέτηση όλων των εξερχομένων εγγράφων

• Benefits γιά όλο το μόνιμο προσωπικό

• Δημιουργία Εσωτερικών Κανονισμών σε θέματα CONFLICT OF INTERST, HARRASSEMENT, PETTY CASH POLICY

• Δημιουργία ενιαίου Κοινοτικού προγράμματος  που διανέμεται σε 10,000 αντίτυπα κάθε Σεπτέμβριο και περιλαμβάνει όλα τα προγράμματα της ΕΚΤ

• Δημιουργία ενημερωτικού φυλλαδίου που εκδίδεται περιοδικά

• Δημιουργία τηλεοπτικού προγράμματος «ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΨΥΧΗ»

Ανεπιφύλακτα, μπορώ να σας δηλώσω πως η δομή και η οργάνωση της Γραμματείας αυτή τη στιγμή, είναι η καλύτερη που έχω δει στα 21 χρόνια Κοινοτικής μου πορείας.

Κ Α Ι  Ε Ι Μ Α Ι  Υ Π Ε Ρ Η Φ Α Ν Ο Σ  Γ Ι’  Α Υ Τ Ο!

Φυσικά και υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Φυσικά και πρέπει να γίνουν δραστικές αλλαγές γιά να γίνουμε πιό σύγχρονοι και πιο αποτελεσματικοί. Υπάρχουν τα περιθώρια.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τους καθημερινούς συνεργάτες μου στα κεντρικά γραφεία που ανεχτήκαν τις «φωνές» μου για τα τελευταία 3 χρόνια. Χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσα να πω τα παραπάνω.

Ευχαριστώ τους συνεργάτες μου στις Κοινωνικές Υπηρεσίες γιά την πραγματικά αρμονική συνεργασία.

Ευχαριστώ τους γραμματείς των εκκλησιών γιά την συνεργασία τους καθώς και τους ιερείς γιά την κατανόηση και αγάπη τους καθώς και τα ΔΣ των φιλοπτώχων κάθε εκκλησίας που προσφέρουν αρκετά στη Κοινότητα αλλά ξέρω πως μπορούν να προσφέρουν πολύ περισσότερα.

Αισθάνομαι ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ που υπηρέτησα την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΡΟΝΤΟ.

Θέλω να πιστεύω πως έδωσα αρκετά. Γνωρίζω ότι πήρα πολλά περισσότερα. Μέσα σ’ αυτή την ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ μεγάλωσα ο ίδιος και μεσα σ’ αυτή τη Κοινότητα μεγάλωσα τα παιδιά μου.

Η ΕΚΤ περνά δύσκολες οικονομικές στιγμές. Στην παροικία εναπόκειται αν τις ξεπεράσει ή όχι. Αρκετοί κάνουν κριτική ισχυριζόμενοι «έλλειψη διαφάνειας». Στην ΕΚΤ πάντα υπήρχε διαφάνεια. Ποτέ δεν έχουν κρυφτεί στοιχεία γιά κανένα θέμα. Ισως να υπήρχε διαφορετική ερμηνεία σ’ αυτά.

Όλη αυτή η «φιλολογία» κάνει κακό στον Οργανισμό και δίνει το δικαίωμα σε διάφορες «κασσάνδρες», που δεν έχουν προσφέρει ούτε μισή ώρα εθελοντικής εργασίας, να διασύρουν εσκεμμένα τον Οργανισμό που έχει προσφέρει όσα κανείς άλλος Οργανισμός στην παροικία.

Μπορεί να έγιναν λάθη. Κι αυτά τα λάθη ο καθένας πρέπει να τα αποδεχτεί στο βαθμό που του αναλογεί. Ολοι οι σύμβουλοι στο παρόν, παρελθόν και στο μέλλον θέτουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία της ΕΚΤ γιά να δουλέψουν γιά την πρόοδο και προκοπή της. Οι επιλογές είναι δικές σας.

Εσείς έχετε τον λόγο και την δύναμη να δώσετε πνοή ελπίδας στην Κοινότητα.

Η ΕΚΤ ποτέ δεν έπαψε να είναι ο εκφραστής του οργανωμένου Ελληνισμού στη πόλη μας.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΦΗΣΒΗΤΗΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ!!!

Η ΕΚΤ είναι εμπρός μας, μας προσκαλεί και μας προκαλεί. Πιστεύω πως πρέπει να βαδίσουμε περισσότερο προς αυτή κρατώντας την Ελλάδα και τον Ελληνικό πολιτισμό ως αυθύπαρκτη αξία.

Κάτω από το περήφανο Λάβαρο της, η ΕΚΤ έχει γαλουχήσει χιλιάδες νέα παιδιά στα σχολεία της και πολιτιστικά της προγράμματα, είναι μπροστάρης στους Εθνικούς αγώνες, ανταποκρινόμενη πάντα στη μεγάλη ευθύνη αντιπροσώπευσης του Ελληνισμού ατη περιοχή του Τορόντο.

Κάτω από αυτό το περήφανο Λάβαρο και πίσω απο όλες αυτές τις δραστηριότητες βρίσκεστε ΟΛΟΙ εσείς. ΟΛΟΙ μαζί και ο καθένας ξεχωριστά. Γιατί ΕΣΕΙΣ είστε η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΡΟΝΤΟ και ΟΧΙ η εκάστοτε ηγεσία της.

Ενα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλους εσάς, τους επώνυμους και τους ανώνυμους εργάτες, που μόχθησαν να στήσουν το χθές με γρανιτένια θεμέλια, γιά να υπάρχει η συνέχεια του σήμερα και η ελπίδα του αύριο.

Αγκαλιάστε την ΕΚΤ!!! Νάστε καλά!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΑΓΙΑΝΝΗΣ

ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

By Jason Evdoxiadis*

Now that it has become abundantly clear that the “Greek issue” had little to do with Greece, and everything to do with the Western world’s perilous dance with sovereign bankruptcy, let’s look at some parallels to Canada’s own, “safe” economic reality.

LIFESTYLE

As I previously discussed, Greece’s transition from a relatively simple, cash-based economy to a modern credit culture took very little time – half a generation or so. In Canada and many other countries, the changes happened gradually over the span of two or more generations. Things had already begun to change in my parent’s day, but I can recall my grandparents being able to afford a good lifestyle on one modest salary, while avoiding credit cards like the plague. In truth, aside from a brief peak in the heady days of the 1990’s boom, real wages in Canada have declined steadily since the 1970’s, to the point where it now takes many families two incomes and tens, if not hundreds of thousands of dollars in debt, just to cling to the designation of “middle class”. Maybe we should stop feeling sorry for the “1000 Euro Generation” and look at the precipitous drop in our own living standards?

TAX INEQUITY

The veneer of respectability provided by civil law has not been as well established in a newer debt society such as Greece, but the obvious corruption there has less blatant comparables here. As was widely reported a few weeks ago, wealthy Greeks are buying up shocking amounts of property in London, and it was found that only a few hundred of the more than 13,000 owners of swimming pools in Athens reported them when filing taxes, leaving union workers to shoulder the tax burden. Here, the “haves” pay accountants and consultants to avoid taxes legally, while the average worker must pay their share to the nickel. Is it really that different?

GOVERNMENT CORRUPTION

In Greece, it’s a given that corporate cronies of the current ruling party will reap the benefits, and bribery will get you anywhere. But Canada is a clear and transparent society, free of such unenlightened corruption, right? It may not be a readily accepted by the average person, but the reality is that yes, it happens here. Those in the business community are more aware of how politicians are awarded lifetime board appointments for “favours” done while in office, lobbyist court our leaders with trips and gifts, and even plain old cash changes hands too. Both Mulroney and Chretien were exposed in bribe scandals (the Airbus Affair and Shawinigate), as have countless lower-level politicians. There is also the simple fact that for most, success is all but impossible without already having money and connections, such as the way that government tenders are almost exclusively bestowed on major corporations. Is it any wonder that a widening gap in income between the “haves” and “have nots” – thus shrinking the middle class – is a dangerous problem in Canada, as well as Greece?

DEBT TO INCOME

Did you know that most Canadians are technically bankrupt? Personal debt in Greece has risen dramatically over the past 10 years, but it is still nowhere near the 145% measured in 2009 for each Canadian household. The report further stated that “under this scenario, about 1.3 million households could have a vulnerable or dangerously high debt service load by 2011.” Here as in Greece, global banks preyed on uninformed people with irresponsible loans. Our industry has been steadily replaced with a consumer economy for years (while Greece has always been heavily consumer-driven), so it is especially perilous for us. The rise in our debt-to-income is also directly related to my first point about the decline in lifestyle available from our real income, and ties in with my last point to follow…

http://www.vancouversun.com/business/debt+income+ratio+hits+time+high/2575043/story.html#ixzz0pdthF5EM

THE FUTURE?

One of the primary factors that define a “have” country is a high level of education among its citizens. When I was attending business school here in Ontario, my cost to attend was around $3000 a year, paid for by my summer work and subsidized with grants. Midway through school, the grants disappeared, replaced with unanticipated debt through student loans. Tuition has since skyrocketed and the grants have all but vanished. Faced with today’s situation for students, I may not have attended business school at all. Tertiary education in Greece is more selective than here, and tuition is free – but similarly, just as our graduates are welcomed into years of crippling debt, Greek grads face years of an average salary of only 1100 Euros. The future prospects for both countries are further hampered by low birth rates – high debt, low wages, and a smaller workforce to put back what the Baby Boomers will soon be taking out – sounds like a recipe for disaster to me.

When I encountered people here in Toronto who had been following the Greek “crisis”, their overall view, regardless of their opinion on where the blame lay, was that Greece’s was an isolated situation that only Greece and maybe the European Union would be impacted by. Many also thought – and who could blame them, given the mainstream news reports – that the problems were solely due to Greek laziness, tax evasion and spending profligacy.

But while they feature more obviously in Greece, the problems leading to the crisis are, in effect, symptoms of a general decline in the Western world. Massive personal and private debt, high income disparity, declining real income, corruption driving public wealth into elite hands, and the burden for both public and private debt landing on the shoulders of those who can least afford it. Welcome to Canada, the “True North Strong and Free”!

OXI

Jason Evdoxiadis

http://thegoldtower.blogspot.com/

Γράφει ο Χρήστος Μαγγούτας

Όλα τα ρίχνουμε στους πολιτικούς για την κρίση στην Ελλάδα. Καλά ο λαός δεν τους εξέλεξε; Δεν φταίει κι αυτός το ίδιο, ίσως και περισσότερο, που τους εξέλεξε κατ’ εικόνα και ομοίωσιν;

Δεν ήμασταν εμείς που δίναμε φακελάκι στον εφοριακό με 50 ευρώ για να γλιτώσουμε να πληρώσουμε 500 στο κράτος; Που με ανάλογο μπαξίσι πήραμε άδεια από το ΚΤΕΟ για το σαραβαλάκι μας χωρίς καν να το δουν ή ακόμα και άδεια οδήγησης με ταχυδρομική επιταγή και χωρίς ποτέ να μας ελέγξουν και όποιον πάρει ο χάρος; (πρώτη η Ελλάδα στα αυτοκινητιστικά ατυχήματα στην Ευρώπη).

Δεν ήμασταν εμείς που δε ζητούσαμε απόδειξη από το γιατρό ή το δικηγόρο ή τον υδραυλικό ή τον ηλεκτρολόγο για να μην πληρώσουμε το ΦΠΑ, δηλαδή συμφωνία να μην πάρει ένα ευρώ το κράτος; Μήπως φταίμε πιο πολύ από αυτούς;

Δεν ήμασταν εμείς που αντί να καταγγείλουμε την πολεοδομία για ρουσφέτι προτιμούσαμε να δώσουμε κάποιο μπαξίσι για να βγει πιο γρήγορα η άδειά μας;

Δεν ήμασταν εμείς που τρέχαμε πίσω από κάποιο πολιτικό για να εκλεγεί και να διορίσει την άχρηστη κόρη μας στο δημόσιο, που δε θα την έπαιρνε ποτέ μια ιδιωτική επιχείρηση γιατί δεν είχε καμιά ικανότητα;

Δεν ήμασταν εμείς που βάζαμε αφίσες σε κάθε κολόνα για να βγει το κόμμα μας (που είχε αποδείξει τι καταστροφή είχε φέρει στην Ελλάδα), αλλά χρειαζόμασταν να δείξουμε ότι είμαστε κομματάρχες και μπορούμε να παίζουμε σημαντικό ρόλο στο δήμο και στα κοινά και στους διορισμούς;

Δεν ήμασταν εμείς που διαλέγαμε τους Αλβανούς εργάτες γιατί δε θέλαμε να πληρώσουμε ΙΚΑ κι ας πάνε στην οργή οι συντάξεις;

Δεν ήμασταν εμείς που δηλώναμε 1000 αιγοπρόβατα, ενώ είχαμε μόνο 100, για να πάρουμε την επιδότηση από την ΕΕ; (και που οι ευρωπαίοι με τις στατιστικές τους αναρωτιόνταν: καλά με τόσα αιγοπρόβατα στην Ελλάδα, γιατί κάνουν εισαγωγή κρέατος οι Έλληνες; Είκοσι τέσσερις φορές τη μέρα τρώνε μπριζόλες; Καταλάβατε ότι οι Ευρωπαίοι είναι πιο έξυπνοι από μας και τώρα το πληρώνουμε;)

Δεν ήμασταν εμείς που κρύβαμε ως επιχειρηματίες όσα μπορούσαμε από την εφορία και παρουσιάζαμε παθητικό ενώ την ίδια στιγμή χτίζαμε βίλες;

Δεν ήμασταν εμείς που ρίχναμε ό,τι άχρηστο υπήρχε στις παραλίες και βρωμίσαμε την Ελλάδα σαν να μην ήταν η χώρα μας; Οι πολιτικοί μας το έκαναν αυτό;

Δεν ήμασταν εμείς που κλείναμε τους εθνικούς δρόμους για να βασανίσουμε τον συμπατριώτη μας για τις διεκδικήσεις μας, που εμποδίζαμε τους τουρίστες να βγουν από το καράβι, ή να ταξιδέψουν με αεροπλάνο και τώρα λέμε ότι φταίνε όλοι οι άλλοι που δεν έρχονται τουρίστες στην Ελλάδα;

Δεν ήμασταν εμείς που ξέραμε ότι διοριστήκαμε ως υπεράριθμοι στον ΟΣΕ, στην Ολυμπιακή, στον ΟΤΕ, στις ΔΕΚΟ κλπ και άσε τους άλλους να πληρώνουν για την ξάπλα μας.

Δεν ήμασταν εμείς που ως αφελείς πιστέψαμε ότι σε μια νύχτα θα γίνουμε πάμπλουτοι παίζοντας στο χρηματιστήριο τα λεφτά του πατέρα και του παππού μας; Χάσαμε, γιατί αυτό σημαίνει χρηματιστήριο, κι αντί να κατηγορήσουμε τον εαυτό μας για αφέλεια, κατηγορούμε τους άλλους για κερδοσκοπία (ε, αυτή είναι η δουλειά τους: να ψάχνουν για αφελείς σαν εμάς).

Δεν ήμασταν εμείς που ξέραμε ότι οι πολιτικοί που ψηφίσαμε ρουφούν σαν ελέφαντες το δημόσιο χρήμα – αρκεί να δίνουν και σε μας κάτι;

Δεν ήμασταν εμείς που κατηγορούσαμε την εκκλησία για οικονομικά σκάνδαλα, αλλά ήμασταν οι πρώτοι να κάνουμε θρησκευτικό γάμο με όλα τα πομπώδη που κόστιζαν χιλιάδες ευρώ, αλλά έπρεπε να αποδείξουμε ότι είμαστε λεφτάδες;

Δεν ήμασταν εμείς που νοιαζόμασταν μόνο για το τομάρι μας, πώς δε θα πληρώσουμε τίποτα στο κράτος, πώς θα έχουμε τζιπ καλύτερο από του γείτονα, πώς θα έχουμε βίλα χωρίς να πληρώσουμε φόρους, πώς θα έχουμε έσοδα χωρίς να φαίνονται, πώς θα δηλώσουμε αναπηρία που δεν υπάρχει, πώς δε θα πληρώσουμε δεκάρα στο κράτος;

Δεν ήμασταν εμείς που βλέπαμε τα σκάνδαλα να σκάζουν το ένα μετά το άλλο, αλλά δε μας ένοιαζε, όσο δεν έσκαζαν τα δικά μας μικρο-σκάνδαλα (π.χ. ένας παράνομος διορισμός στο δήμο, ένας ημι-υπαίθριος χώρος που δεν έπρεπε να υπάρχει, ένα εξοχικό που με την επί πληρωμή ανοχή της αστυνομίας, του δήμου και της πολεοδομίας καταφέραμε να χτίσουμε); Πώς γίνεται να έχουμε στην Ελλάδα 1,200,000 παράνομα κτίσματα, όλα στους 300 βουλευτές ανήκουν;

Δεν ήμασταν εμείς που ξεπουλήσαμε την Ελλάδα, σαν να ήμασταν ξένος λαός; Που πιστέψαμε ότι μπορούμε να τα έχουμε όλα χωρίς να δίνουμε τίποτα στο κράτος; Που εκλέγαμε πολιτικούς κατ΄ εικόνα και ομοίωση και φυσικά αυτοί είχαν μεγαλύτερες ευκαιρίες στο δημόσια ταμεία και έκαναν χίλιες φορές πιο πολύ αυτό που θα κάναμε εμείς αν είχαμε την ευκαιρία;

Ήμασταν εμείς σε όλα αυτά. Όταν καταλάβουμε ότι είμαστε ένας λαός μικρο-απατεώνων ή μεγαλο-απατεώνων– πλην εξαιρέσεων- ίσως να ξαναφτιάξουμε την Ελλάδα.

Αν κάποτε καταλάβουμε ότι δεν έχουμε να τα βάλουμε με το Σουλτάνο πια, αλλά ότι αυτή η χώρα, η Ελλάδα, είναι δική μας και πρέπει να την αγαπήσουμε και να τη φροντίσουμε, τότε ίσως δημιουργήσουμε τη Νέα Ελλάδα. Αλλιώς δε θα έχουν άδικο οι ξένοι να μας κατηγορούν ότι οι Νεοέλληνες κάνουν το παν πώς θα καταστρέψουν την Ελλάδα σαν να είναι στρατός κατοχής από ξένο κράτος.

Chris@Mangoutas.com

Τα μέλη του νεοεκλεγέντος συμβουλίου της Ελληνικής Κοινότητας φαίνεται να μην μπορούν να συννενοηθούν επί βασικών διαδικαστικών αρχών, δείχνουν έντονη έλλειψη επικοινωνίας που κρύβει σοβαρά προβλήματα τα οποία συνεχώς συσσωρεύονται. Ο νέος Πρόεδρος δείχνει ανέτοιμος (ή απρόθυμος) να ενώσει τις διαφορετικές απόψεις στο συμβούλιό του, ενώ μερικοί Σύμβουλοι αποτυχαίνουν να συγκρατήσουν τα συναισθήματά τους, δυναμιτίζοντας την επικοινωνία. Στα θετικά: Η επιμονή και υπομονή του νέου πλέον προέδρου, κ. Γκέκα να εφαρμόσει τις προγραμματικές του δηλώσεις, η αφοσίωση των Ϊκύριων παικτώνΜ της ομάδας του στην πολιτική του νέου προέδρου και η “μεταστροφή” μερικών στελεχών του συνδυασμού Ζουμπανιώντη υπέρ του νέου Προέδρου.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Προς τον κ. Γ. Παπανδρέου

Πρωθυπουργό της Ελλάδας

Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ

Δεν θα περίμενα από τον αρχηγό ενός σοσιαλιστικού κόμματος και Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς να λάβει τόσο σκληρά μέτρα κατά των αδυνάτων, που, τουλάχιστο στην Ελλάδα, δεν τα έλαβε κανένας καπιταλιστής ηγέτης της «επάρατης δεξιάς».

Κι αυτό όταν η άθλια κατάσταση στην οποία ευρίσκεται σήμερα η Ελλάδα οφείλεται βασικά στο κόμμα σας, το οποίο σχεδόν μονοπωλεί την εξουσία επί 30 χρόνια. Υπήρχαν παρενθέσεις της ΝΔ, αλλά όχι τόσο μακρόχρονες ώστε να απαλλάσσεστε των κύριων ευθυνών. Μπορείτε να υπερηφανεύεστε για όλα τα καλά του κόμματός σας, αλλά πρέπει να αναλαμβάνετε και τις ευθύνες για όλα τα αρνητικά. Δεν μπορείτε να πείτε «τότε ήμουν απλά υπουργός εξωτερικών»: ή θα αναλάβετε όλες τις ευθύνες του  κόμματός σας, που ο έλεγχός σας στο μηχανισμό του σας ανέδειξε πρόεδρό του, ή θα έπρεπε να δημιουργήστε νέο κόμμα.

Αν λοιπόν είναι να κατηγορήσετε κάποιον για την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα, που έχει γίνει περίγελως των εθνών, πρέπει πρώτα να κατηγορήσετε το κόμμα σας, του οποίου τώρα είστε αρχηγός, άρα δε μπορείτε να πείτε «απεταξάμην». Πριν από έξι χρόνια ο Καραμανλής εκλέχτηκε πρωθυπουργός με την υπόσχεση ότι θα τιμωρήσει το «σπάταλο ΠΑΣΟΚ» για τα σκάνδαλα που έκανε και θα φέρει διαφάνεια. Αν η κατηγορία ήταν αληθινή, γιατί δεν έστειλε κανένα στην φυλακή; Αν ήταν ψευδής γιατί δεν του κάνατε αγωγή για συκοφαντική δυσφήμιση;

Μήπως υπάρχει μια ιερή συμφωνία μεταξύ των κομμάτων εξουσίας, που τηρείται απαρέγκλιτα τουλάχιστο από το 1996 να μην αποκαλύπτει μια κυβέρνηση τα σκάνδαλα της προηγούμενης ώστε να έχει την ίδια μεταχείριση αν χάσει τις εκλογές στο μέλλον; Είναι η μόνη εξήγηση: γιατί ενώ ακούω για σκάνδαλα δισεκατομμυρίων (Κτηματολόγιο, Χρηματιστήριο, Ολυμπιακοί Αγώνες, Εκκλησιαστικά ακίνητα, κονδύλια για την άμυνα κλπ) ποτέ δεν άκουσα αν τιμωρήθηκε κάποιος ποτέ. Το μόνο που βλέπω είναι ότι τελικά θα πληρώσει τα σπασμένα ο λαός.

Αν κάποιος φταίει για τη σημερινή κρίση – πέρα από το διάστημα της διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία – είναι το κόμμα σας, οι υπουργοί σας, οι βουλευτές σας, οι φίλοι σας και οι φίλοι των φίλων σας, οι προσκείμενοι εργολάβοι, τα ανώτερα κομματικά σας στελέχη, τα προσκείμενα  golden boys σας (π.χ. ο οικογενειακός σας φίλος στο C4i).

Γιατί τολμάτε να ξεσπαθώνετε εναντίον κάθε εργαζόμενου ακόμα και συνταξιούχου που μπορεί να είναι 80 χρονών και να μη μπορεί καν σηκωθεί από την καρέκλα του για να βγει στους δρόμους να διαμαρτυρηθεί; Γιατί δε νοιαστήκατε ποτέ να μάθετε πώς κατάφεραν εκατοντάδες βουλευτές αμφοτέρων των κομμάτων εξουσίας να έχουν βίλες αξίας εκατομμυρίων ευρώ στην Εκάλη και στις παρακείμενες πολυτελείς συνοικίες; Σε οποιοδήποτε ευνομούμενο κράτος του κόσμου αν κάποιος αποκτήσει μια πανάκριβη βίλα σε δέκα χρόνια, θα ορμήσουν οι εφοριακοί, η αστυνομία και ο εισαγγελέας και θα την κάνουν φύλλο και φτερό. Σε όλα τα κράτη, εκτός από το Πασοκιστάν και το Νουδουκιστάν.

Γελοιοποιήσατε το πόθεν έσχες και το κάνατε μια τυπική φορολογική δήλωση. Τι έκανε το κόμμα σας να δώσει ουσία σ’ αυτή την αρχή που ουσιαστικά σημαίνει: από ποιον έσχες; Γιατί έσχες; Πώς έσχες; Πότε πρόλαβες και έσχες τόσα χρήματα σε λίγα χρόνια; Μήπως τα “έσχες» για τα παιδιά σου ή τα ανίψια σου για να μην φαίνονται; Μήπως δε γνωρίζετε τις βίλες στην περιοχή σας; Κάντε μια βόλτα με ένα τοπικό ταξιτζή και θα σας εξηγήσει πράγματα που κάνουν ότι δε γνωρίζουν οι εφοριακοί σας.

Σας ρωτώ εντελώς συγκεκριμένα: 1. Ελέγξατε ποτέ πώς στενοί συνεργάτες σας από «φτωχόπαιδα» σε μερικά χρόνια απόκτησαν βίλες στην περιοχή σας, την ακριβότερη συνοικία της Ελλάδας; 2. Ελέγξατε (μέσω του αρμοδίου επί των οικονομικών) γιατί πισίνες στην ίδια τη γειτονιά σας δε δηλώνονταν για να μην ανεβεί ο φόρος; 3. Ελέγξατε πόσες χιλιάδες αστυνομικοί απασχολούνται με την «προστασία» επώνυμων προσώπων (ουσιαστικά κάνουν τα ψώνια τους ή πάνε τα παιδιά τους στο φροντιστήριο); Γιατί δε δημοσιεύετε αυτά τα στοιχεία στο Ιντερνέτ, όπως υποσχεθήκατε για άλλα θέματα, και μπορεί να φανεί ότι μερικοί από τους «προστατευόμενους» ζουν από χρόνια στο εξωτερικό; 4. Ελέγξατε γιατί ένας όροφος στον Πύργο των Αθηνών, που άξιζε 4,700,000 ευρώ, η εφορία τον κοστολόγησε 700,000 Ε, ήτοι το δημόσιο έχασε 440,000 που θα τις πληρώσει ο λαός; (Υπόθεση Ρουσσόπουλου). 5. Ελέγξατε γιατί σε πωλητήριο συμβόλαιο ένα οικόπεδο 450 τ.μ. εγγύτατα στην περιοχή σας δηλώθηκε ότι αξίζει 12,000 ευρώ (όσο μισή γκαρσονιέρα στο Αιγάλεω), ενώ η πραγματική του αξία ήταν τουλάχιστο μισό εκατομμύριο ευρώ, άρα υπήρξε φοροδιαφυγή τουλάχιστον 50,000 ευρώ;

Ναι κ. Παπανδρέου, να «ματώσει ο λαός» για να βγούμε από την κρίση. Ο λαός αυτός έκανε την επανάσταση του 1821 και την Εθνική Αντίσταση στην Κατοχή και ξέρει να δίνει ακόμα και τη ζωή του, αλλά όχι να πληρώνει για κοροϊδία. Μπορεί να κάνει λάθος στις εκλογικές του προτιμήσεις και πρέπει να τις πληρώσει. Αλλά φαίνεται ότι τελικά κατάλαβε ότι όχι μόνο οι συνταξιούχοι και οι εργαζόμενοι των 700 ευρώ το μήνα, αλλά και όλοι εκείνοι που εσείς, οι πολιτικοί, τους καλύπτετε και δώσατε όρκο «αμορτά» να μην πείτε ποιοι είναι γιατί είναι σαρξ εκ της σαρκός σας, άρα στο απυρόβλητο, πρέπει να πληρώσουν.

Δεν ήταν η κυβέρνησή σας που ψήφισε να παίρνουν σύνταξη μετά από 8 χρόνια οι βουλευτές; (40 χρόνια για τους ιθαγενείς);  Ή ότι οι βουλευτές δεν ευθύνονται για τίποτα μετά τη δεύτερη βουλή; (20 χρόνια για τους ιθαγενείς). Ουσιαστικά λέτε: πλήρωσε εσύ γι’ αυτούς, χαζολαέ. Γιατί δεν αλλάζετε το νόμο; Μήπως φοβάστε τι θα γίνει αν χάσετε τις επόμενες εκλογές;

Σε τελική ανάλυση ίσως δε φταιει ο φουκαράς αφισοκολλητής σας (ή της ΝΔ) που μπήκε ως υπεράριθμος σε κάποια δημόσια υπηρεσία για να ζήσει την οικογένεια του. Εσείς, που τον διορίσατε με καθαρά κομματικά κριτήρια (πομπωδώς το είπατε «Συμβόλαιο με το Λαό», ουσιαστικά είναι «Σκλαβοχάρτι με το Λαό») για να τον έχετε πελάτη, φταίτε.

Δώσατε ποτέ την άδεια σε αδέκαστη επιτροπή εφοριακών να ελέγξει την αλήθεια των βουλευτών σας για το πόθεν έσχες, ή απλά κλείνατε τα μάτια για να μη φανεί όλη η αλήθεια; Γιατί χρειάζεται ο δορυφόρος του  Google  για να μας πει ότι στην συνοικία σας οι μισές πισίνες δεν έχουν δηλωθεί; (πόσες είναι στεγασμένες για να μη φαίνονται είναι άλλο πράγματα) Οι εφοριακοί σας τυφλοί είναι και δεν τις βλέπουν; Αλλάξτε τους και βάλτε κάποιους με καλύτερη όραση και μικρότερη τσέπη.

Πριν λοιπόν στείλετε τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους των 700 ευρώ στην αγχόνη, κάντε έλεγχο στο κόμμα σας. Θα βρείτε πολλούς που θα πρέπει να πάνε πρώτοι στην αγχόνη, ή τουλάχιστο θα αναγκαστείτε να καταργήσετε την αγχόνη, όπου τώρα στέλνετε τον άμοιρο πολίτη που  το μεγάλο του λάθος ήταν ότι ψήφισε το κόμμα σας για να πάρει μια υπεράριθμη θέση για να ζήσει.

Συζητώντας με πολίτες έχω την εντύπωση ότι αν δε δουν πολλούς κατέχοντες (κατά μεγάλο ποσοστό από το κόμμα σας) να βρεθούν στη φυλακή και να δημευθούν οι περιουσίες τους, αν δεν τις αποδείξουν με ατράνταχτα τεκμήρια, θα είναι εναντίον σας. Λέτε να πείθουν το λαό οι πομπώδεις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας «να τιμωρηθούν όλοι όσοι σπατάλησαν δημόσιο χρήμα»; Καλά χρειάστηκε 80 χρόνια για να το πει αυτό; Όταν δήθεν «δάνεισε» στον πατέρα σας μερικά εκατομμύρια δραχμές για να καλυφθεί το σκάνδαλο της ροζ βίλας (του «κωλόσπιτου» κατά το Βαγγέλη Γιαννόπουλο) της κ. Δήμητρας Παπανδρέου δεν το ήξερε αυτό; Γιατί χρειάστηκε το κόμμα σας πάνω από 30 χρόνια (κι εσείς ως αρχηγός του πάνω από 6 χρόνια) για να πει(τε) μόλις πριν λίγες μέρες: να γίνει έλεγχος και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι; Τόσο αργά είναι τα αντανακλαστικά σας;

Έχει άδικο ο λαός να πιστεύει ότι τώρα που τα δυο κόμματα εξουσίας άδειασαν το δημόσιο ταμείο, του ζητάτε να το ξαναγεμίσει για να το ξαναδειάσετε;

Ο Έλληνας μπορεί να γίνει ήρωας για τη χώρα του, να γίνει μια ανίκητη πυγμή αν κινδυνεύει η πατρίδα του, αλλά δεν είναι ηλίθιος.

Αν δε βάλετε να πληρώσουν για την κρίση πρώτα αυτοί που κατά μέγιστο μέρος κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα, καθένας έχει δικαίωμα να πει για σας «Του ποδός λύσας την Ελλάδα του τραχήλου δέδεκεν». Και μάλιστα σε ένα “σοσιαλιστή” ηγέτη, –εσάς.

Δεν αρκεί η γυναίκα του Καίσαρα να είναι έντιμη και να φαίνεται. Πρέπει να είναι και ο ίδιος ο Καίσαρας.

Με εκτίμηση,

Χρήστος Μαγγούτας

Τορόντο Καναδά

Chris@Mangoutas.com

Read the full story