Γράφει ο Ηλίας Κουτίνας
*Ανεπηρέαστο από τις τελευταίες εξελίξεις στα διοικητικά της Ελληνικής κοινότητας, διεξήχθη και με μεγάλη μάλιστα επιτυχία το ετήσιο καλοκαιρινό φεστιβάλ στον χώρο του Αγίου Ιωάννη . Χιλιάδες Ομογενών έδωσαν το παρόν τους πλημμυρίζοντας κυριολεκτικά με τις οικογένειές τους και τους φίλους τους το Πανηγύρι της Κοινότητας. Σαφώς και σύμμαχος στάθηκε ο θαυμάσιος καιρός, αλλά θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν ήταν ο μοναδικός παράγοντας επιτυχίας. Η δύναμη της Κοινότητας ήταν πάντα ο κόσμος της και η μαζική στήριξη που προσφέρει. Ιδιαίτερα στις δύσκολες αυτές στιγμές η στήριξη αυτή αποκτά τεράστια σημασία και η διάρκειά της, η οποία επιβάλλεται να υπάρξει, θα καθορίσει σε ένα σημαντικό βαθμό την πορεία της. Η Κοινότητα απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι είναι ένας ζωντανός οργανισμός που έχει πολλά ακόμη να προσφέρει στα μέλη της.
******************************
*Μελανό μόνο σημείο στο επιτυχημένο φεστιβάλ της Κοινότητας η απαράδεκτη και προσβλητική συμπεριφορά μιας κυρίας προς το άτομο του Γενικού Προξένου της Ελλάδος στο Τορόντο, κατά την επίσκεψη του τελευταίου στον χώρο του φεστιβάλ. Η απαξιωτική της συμπεριφορά παίρνει μεγαλύτερες ακόμη διαστάσεις από το γεγονός ότι η συγκεκριμένη κυρία είναι μέλος του Διοικητικού συμβουλίου της Κοινότητος και ως εκ τούτου θα έπρεπε να όφειλε μεγαλύτερο σεβασμό, γιατί στο πρόσωπο του Προξένου εκπροσωπείται ολόκληρη η Ελλάδα. Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που οι «κατινιές» της συγκεκριμένης κυρίας έχουν απασχολήσει τα μέλη της Κοινότητας. Ολόκληρη θεατρική παράσταση της Νεφέλης στηρίχτηκε πρόσφατα πάνω στον πολύχρωμο χαρακτήρα της, βγάζοντας ασταμάτητο γέλιο από τους θεατές. Προφανώς η κυρία δημιουργεί περισσότερο υλικό για μια ανάλογη μελλοντική θεατρική παράσταση. Τώρα θα μου πείτε ..και η γελοιότητα θα πρέπει να έχει τα όριά της.
* ***********************************
* Τι κοινό έχει η Ελλάδα με το Τορόντο; Την Ζήμενς. Ενώ στην Ελλάδα δεν υπάρχει δημόσιο έργο που να μην τόχει πάρει ο Γερμανικός κολοσσός, στο Τορόντο δεν μπορεί να σταυρώσει δολάριο! Νέες αποκαλύψεις βγαίνουν στο φως για σκανδαλώδη εύνοια προς την Γερμανική εταιρεία με κατευθείαν αναθέσεις εξοπλισμών των νοσοκομείων της χώρας, αξίας εκατοντάδων δολαρίων. Κυριολεκτικά στον αέρα πετάχτηκε η έννοια του ανταγωνισμού μέσω της διαδικασίας του ανοιχτού διαγωνισμού που θα είχε αποτέλεσμα χαμηλότερες προσφορές. Η ακαταμάχητη θέλξη της μίζας έκανε τους υπεύθυνους των προμηθειών να γράφουν κυριολεκτικά στα παλαιότερα των υποδημάτων τους το δημόσιο συμφέρον, και να υπογράφουν στα τυφλά οποιαδήποτε συμβόλαια αγοράς εξοπλισμών έβαζαν μπροστά τους οι Salesmen της Ζήμενς, βλέποντας έτσι να αδειάζουν τα ταμεία του κράτους αλλά όλως παραδόξως να γεμίζουν οι προσωπικοί τους Τραπεζικοί λογαριασμοί. Πάγια τακτική της Ζήμενς ήταν οι χαμηλές αρχικά τιμές του εξοπλιστικού υλικού. Οι τιμές όμως αυτές αυξάνονταν υπέρογκα στη συνέχεια στον τομέα των ανταλλακτικών και της συντήρησής του. Να κάνουμε όμως εδώ την σύνδεση του Αθηναϊκού κράτους με το Τορόντο που αναφέρουμε παραπάνω και που έχει σαν κοινό παρανομαστή την Ζήμενς. Πριν από καιρό το Δημοτικό συμβούλιο της πόλης προκήρυξε διεθνή διαγωνισμό για την αγορά νέων βαγονιών για το μετρό. Προσφορές υπέβαλλαν η καναδική Bombardier και η γερμανική Ζήμενς. Αν και πιο ακριβή κατά 250 εκατομμύρια δολάρια, επιλέχθηκε η προσφορά της καναδικής εταιρείας. Στην απόφαση μέτρησαν οι ακριβές τιμές της Ζήμενς όσον αφορά τα ανταλλακτικά και η συντήρηση, που θα ανέβαζαν το κόστος μελλοντικά πολλαπλάσια, αλλά και το γεγονός ότι στηρίζοντας μια καναδική εταιρεία, στηρίζεις και το εργατικό δυναμικό της χώρας. Όπως παρατηρεί κανείς λοιπόν, η Ζήμενς βρίσκει και τα κάνει.
********************************* ****
* Είναι να τον λυπάται κανείς τον φουκαρά τον Ignatieff. Έχει βαλθεί να βελτιώσει πάσει θυσία την εικόνα των Φιλελευθέρων στην χώρα αλλά απ’ ότι φαίνεται δεν τον πάει η τύχη. Στην προσπάθειά του να κερδίσει και τους ψηφοφόρους που ζουν μακριά από τα αστικά κέντρα, αποφάσισε να τους προσεγγίσει και να ανοίξει μαζί τους διάλογο για να τους πείσει ότι το κόμμα του δεν εκφράζει μόνο την ελίτ των μεγάλων αστικών κέντρων και τους μετανάστες, αλλά αγκαλιάζει όλους τους Καναδούς όπου και αν αυτοί ζουν. Περισσότερα σχολεία και λιγότερες φυλακές το σύνθημά του. Αποφάσισε μάλιστα να μεταφέρει ο ίδιος προσωπικά το μήνυμά του αυτό από τη μια άκρη της χώρας ως την άλλη με ειδικά ναυλωμένο λεωφορείο, το οποίο όμως ξέμεινε στο δρόμο από μηχανικό πρόβλημα χωρίς ακόμη καλά -καλά να ξεκινήσει, κάπου στο ανατολικό Οντάριο. Τελικά αυτός ο Harper κοιμάται και η τύχη του δουλεύει. Με το ζόρι αυτοδύναμο θέλουν να τον κάνουν οι αντίπαλοί του!
********************************* ****
*Εδώ ο καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουν. Και τι βαρκούλες! Εξοπλισμένες με διαστημικά ντεκόρ, οπτικές ίνες, πανάκριβα περσικά χαλιά, τζακούζι, και τοιχογραφίες εμπνευσμένες από την αρχαία Πομπηία. Ποια «βαρκούλα» τα διαθέτει όλα αυτά; Ο οίκος ανοχής ΣΟΥΛΑ που εγκαινιάστηκε πριν από λίγες ημέρες στην Τερψιθέα της Λάρισας. Η ανέγερσή του στοίχισε πάνω από 4 εκατομμύρια ευρώ, και έρχεται σαν αδιάψευστος μάρτυρας για όσους ισχυρίζονται ότι δεν γίνονται πλέον επενδύσεις στην Ελλάδα. Στην υπόλοιπη Ελλάδα μπορεί, αλλά εμείς εκεί στην Λάρισα το φυσάμε το χρήμα και όπως το μαζεύουμε με ιδρώτα από τις αγροτικές επιδοτήσεις το σκορπάμε στα δίμετρα!
